در سال‌های اخیر، درک روند مصرف و تبیین روش‌هایی جهت بهینه‌سازی، موردتوجه پژوهشگران و مدیران انرژی در بخش مسکونی قرارگرفته است. بنا به گزارش سازمان انرژی‌های نو در ایران، بیش از 30 درصد منابع مختلف انرژی کشور در ساختمان‌ها مصرف می-شود. با توجه به اینکه نه‌تنها منابع نفتی از سرمایه‌های ارزشمند و حیاتی کشور می‌باشند که مصرف غیر بهینه آن‌ها زیان‌های جبران-ناپذیری را ایجاد می‌کنند، از جمله ویژگی‌های این سامانه پیچیده آن است که از حداقل اتلاف انرژی برخوردارند، از نور خورشید در ساختمان استفاده نموده و تمامی انرژی موردنیاز ساختمان را از منابع انرژی‌های تجدیدپذیر تأمین می‌نمایند. هدف این پژوهش بررسی و ارزیابی پتانسیل‌های ایجاد ساختمان‌های صفر انرژی خورشیدی در شهر ادیمی می‌باشد و این پژوهش بر پایه ترکیبی از روش‌های توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای، اسنادی و میدانی و جامعه آماری این پژوهش شهر ادیمی می‌باشد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از مدل‌ تصمیم‌گیری SWARA و نرم‌افزار MATLAB و داده‌های سازمان هواشناسی برای شهر ادیمی انجام‌شده است. با توجه به نتایج تابش بسیار بالا (~6.5 kWh/m²/day) و ساعات آفتابی طولانی (~۳۰۰۰ ساعت/سال) نشان می‌دهد که انرژی خورشیدی گزینه اصلی برای ساختمان‌های صفر انرژی در شهر ادیمی است، اما به دلیل توزیع نامنظم باد در طول سال، انرژی بادی بیشتر به‌عنوان مکمل کاربرد دارد. همچنین مطابق نتایج حاصل از تکنیک سوارا از بین مولفه های موردمطالعه در مهم‌ترین اقدام در موفقیت ایجاد ساختمان‌های صفر انرژی در شهر ادیمی، رویکرد اقتصادی نسبت به دیگر اقدام‌ها موردمطالعه متأثر بوده است.