گاه غفلت از پیشینه تاریخی طرح پارادایمها موجب میشود که پژوهشگران ناخودآگاه به ترویج ایدههایی بپردازند که آنها را از اهداف پژوهش خود دور میسازند. این غفلت سبب میشود که نخست آن پارادیم، علمی جهانشمول تلقی شود و در پی آن به پذیرش نظامهایی تن در دهند که مطلوب جامعه آنها نیست. بنابراین، اجرای این نوع پارادیمها میتواند نتایجی را به بار آورد که با اهداف پژوهشگران فاصلهای غیر قابل تصور داشته باشد. از جمله این پارادایمها پارادایم "توسعه" است که از طرف مرکز پژوهشگاهی بنامی چون M.I.T مطرح شد که به طرح خیز روستو نیز مشهور است و از پشتیبانیهای جانبی دانشگاه هاروارد (نظریه میسرا ) در ایران برخوردار بود. هدف این پژوهش بازنگری مفهوم «توسعه» است که با روش تحلیل متن ژنتی در چهارچوب مکتب اصفهان انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد «توسعه» یک پارادایم است که در برابر پدیدهای خارج از مرزهای ایران بوده و در برابر مسألهای مطرح شد که بیشتر نظام مدیریت امریکا در سطح بینالملل در آن زمان با آن مواجه بود. از اینرو اجرای آن در کشورهای بسیاری مانند ایران سبب ناپایداری در سازمندیهای اجتماعی و تولید در ایران شد. بطوریکه سازمندی شهری و نظام مصرف انبوه را، جایگزین سازمندی روستایی و در ایران قرار داد و آن را به نظام مصرف انبوه مبدل ساخت.
محمدیان,عبرت و رامشت,محمدحسین . (1401). پارادایم توسعه و ناپایداری سکونت گاه های روستایی. (e174163). مطالعات پایداری و توسعه سکونتگاه های همساز با اقلیم, 1(2), e174163 doi: 10.22034/mpsh.2023.403019.1038
MLA
محمدیان,عبرت , و رامشت,محمدحسین . "پارادایم توسعه و ناپایداری سکونت گاه های روستایی" .e174163 , مطالعات پایداری و توسعه سکونتگاه های همساز با اقلیم, 1, 2, 1401, e174163. doi: 10.22034/mpsh.2023.403019.1038
HARVARD
محمدیان عبرت, رامشت محمدحسین. (1401). 'پارادایم توسعه و ناپایداری سکونت گاه های روستایی', مطالعات پایداری و توسعه سکونتگاه های همساز با اقلیم, 1(2), e174163. doi: 10.22034/mpsh.2023.403019.1038
CHICAGO
عبرت محمدیان و محمدحسین رامشت, "پارادایم توسعه و ناپایداری سکونت گاه های روستایی," مطالعات پایداری و توسعه سکونتگاه های همساز با اقلیم, 1 2 (1401): e174163, doi: 10.22034/mpsh.2023.403019.1038
VANCOUVER
محمدیان عبرت, رامشت محمدحسین. پارادایم توسعه و ناپایداری سکونت گاه های روستایی. مطالعات پایداری و توسعه سکونتگاه های همساز با اقلیم, 1401; 1(2): e174163. doi: 10.22034/mpsh.2023.403019.1038