هدف پژوهش حاضر ارزیابی طرح‌های هادی روستایی در روستاهای استان کرمانشاه است. سؤالات این پژوهش این است که عمده‌ترین عوامل مؤثر در تحقق‌پذیری اهداف و برنامه‌های طرح‌های هادی روستایی کدام است؟ و کدام‌یک از جنبه‌های زندگی روستایی در هنگام مطالعه و اجرای طرح هادی بیشتر مورد تأکید واقع شده است؟ روش تحقیق این پژوهش، توصیفی بوده و داده‌های مورد استفاده عمدتاً از طریق میدانی به دست آمده است. از 1358 طرح هادی روستایی که در استان تاکنون تهیه‌شده، 434 طرح هادی اجرا شده است که جامعه آماری را تشکیل داده است. در تحقیق حاضر تعداد ۱۹ روستا از 434 روستایی که مراحل اجرایی طرح هادی در آن‌ها از پیشرفت خوبی برخوردار بوده؛ به‌عنوان روستاهای نمونه مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. نمونه‌ها به‌صورت تصادفی انتخاب شده‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که طرح‌های هادی صرفاً در هدایت بعد فیزیکی ـ کالبدی و اصلاح معابر خلاصه شده است. مشکلات طرح‌های هادی روستایی استان در مرحله تهیه، عدم مطالعه صحیح وعدم شناخت واقعی نیازها، استفاده از الگوهای شهری در طراحی‌ها، فقدان یا کمبود نیروی متخصص، عدم مشارکت مردم در زمان تهیه طرح وعدم توجه به کیفیت‌ها و تأکید بیش از اندازه به کمیت‌ها است. در مرحله اجرا نیز فاصله زیاد زمانی بین تهیه تا اجرای طرح، کمی بودجه و اعتبارات، مشارکت ضعیف مردم در اجرای طرح، مدیریت نامناسب روستایی، ضعف در قوانین اجرایی، عدم ضمانت اجرایی طرح‌ها وعدم شناخت مردم از مراحل طرح‌های هادی اشاره کرد.