تحلیل اثرگذاری سرمایه اجتماعی بر تغییرات سطح توسعۀ پایدار روستایی با رویکرد توان‌افزایی جامعه محلی (مورد مطالعه: روستاهای بخش احمدی شهرستان حاجی‌آباد)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

عضو هیات علمی دانشگاه

10.22034/mpsh.2022.365135.1020
چکیده
در برنامه‌ریزی توسعه پایدار، رویکردهای مبتنی بر نظام محلی ضروری است بر مبنای این رهیافت همه برنامه‌های توسعه‌ای برای مردم و بهره‌مندی مردم انجام می‌گیرد، در این رویکرد با تقویت سرمایه‌های اجتماعی سعی در توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است. طرح توان‌افزایی جوامع محلی با هدف ارتقای سرمایه اجتماعی سعی در بهبود کیفیت زندگی، فقرزدایی و اشتغال‌زایی در جوامع فقیر و درنهایت ایجاد توسعه پایدار را دارد. این مقاله با استفاده از پارادایم اثبات‌گرایی و روش توصیفی ـ تحلیلی با به‌کارگیری ابزار پرسشنامه، به گردآوری اطلاعات میدانی پرداخته است. جامعه هدف 2549 نفر از اعضای صندوق توان‌افزایی بخش احمدی، در 30 روستای هدف مطالعه است. این مطالعه در دو مقطع زمانی (قبل از تأسیس و شروع بکار صندوق‌ها (خرداد 1398) و بعد از فعالیت صندوق‌ها (خرداد و تیرماه 1399)) انجام پذیرفت. یافته‌های توصیفی بیانگر آن است که در تأسیس صندوق‌ها توان‌افزایی زنان،‌ جوانان و افراد باسواد مشارکت بیشتری داشته‌اند و یافته‌های تحلیلی نشان داد که ایجاد صندوق‌ها در افزایش شاخص‌های سرمایه اجتماعی مؤثر واقع شده است و توانسته است به تقویت سرمایه اجتماعی و نهایتاً توسعه پایدار روستایی منجر بشود. نتایج بیانگر آن است که بین مؤلفه‌ای اعتماد اجتماعی و سرمایه اجتماعی با ضریب همبستگی 456/0 درصد و بین مؤلفه مشارکت اجتماعی با سرمایه اجتماعی با ضریب همبستگی 421/0 درصد رابطه معنی‌داری وجود دارد و افزایش این دو مؤلفه از سرمایه اجتماعی توانسته است انسجام اجتماعی را تقویت نماید و با تقویت مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی سطح توسعه در جوامع روستایی بهبود یافته است و امید است به پایداری توسعه